แทนความคิดถึง

มอบจากใจเก็บไว้ให้คิดถึง
คิดคำนึงถึงอยู่มิรู้หาย
กุหลาบน้อยหลากสีนี้แทนกาย
คิดฮอดหลายคิดฮอดตลอดเวลา(ครูระ ครับ)

ที่ชอบไม่เหมือนกัน

จะหมดลมหายใจไปที่ชอบ
คนป่วยตอบไปไม่ได้ใช่ไหมนี่
ตอนมีแรงตามดีนักหนีทุกที
จะใกล้ตายบอกพี่ไปที่ชอบเทอญ(ครูระ ครับ)

เรามีเรา

เป็นตัวเราดีกว่าไม่ว้าวุ่น
มิเคืองขุ่นหัวใจให่หม่นหมอง
อยากเป็นโน่นเป็นนี่ทำลำพอง
เป็นตัวเรามิเศร้าหมองเรามีเรา(ครูระ ครับ)

แม่

แม่ที่ไหนแม่ใครสายใยรัก
แม่ฟูมฟักเลี้ยงดูอุ้มชูได้
แม่เป็นห่วงลูกรักตลอดไป
เติบใตใหญ่ก็คือลูกผูกสัมพันธ์(ครูระ ครับ)

กลอนประกอบการผูกเงื่อนในงานศิลปหัตถกรรมนักเรียนครั้งที่66 ประจำปีการศึกษา 2559

คนที่หนึ่งกระหวัดไม้ใช้พันหลัก
คนที่สองพึงรู้จักพิรอดได้
คนที่สามยังต้องผูกพิรอดไป
คนที่สี่จำไว้ขัดสมาธิ

คนที่ห้าจำมั่นอย่าพึ่งหลง
ทำงวยงงยับยั้งตั้งสติ
ให้ผูกต่อด้วยเงื่อนขัดสมาธิ
คนที่หกนี่สิผูกสองครา

เงื่อนครั้งแรกต่อด้วยพิรอดเสีย
ไม่ต้องเพลียจับปลายเชือกทำต่อหนา
บ่วงสายธนูผูกเอวสมอุรา
ยกมือขวาตั้งท่าร้องไชโย(ครูระ ครับ)

วิชาการวิชาเกิน

วิชาการวิชาเกินเพลินไปมาก
ท่านมิเคยลำบากยากจะเห็น
บริบทแตกต่างอย่างเช้าเย็น
มิเคยเป็นนั่งหอคอยรอสอยดาว(ครูระ ครับ)

"คนเราเริ่มต้นใหม่ได้เสมอ
แต่อย่าลืมว่าที่ผ่านมาสอนอะไรไว้"

แม้นอยากเริ่มต้นใหม่ได้ไม่ยาก
อาจลำบากหัวใจใฝ่เสนอ
แต่อย่าลืมผ่านมาสอนอะไรเธอ
อย่ามัวเผลอหัวใจให้ใครเลย(ครูระ ครับ)